Als onderdeel van onze Navigating Global Tax Compliance webinar serie hebben we ons verdiept in het onderwerp van tax compliance modellen.
De verschillende modellen voor fiscale naleving en e-facturering
Over de hele wereld zijn er tal van variaties op het gebied van verplichte naleving van de belastingwetgeving en elektronische facturering(e-facturering). Elk land heeft verschillende rechtsgebieden die van invloed zijn op de regels, formaten en eisen van de belastingbetaler. De huidige regelgeving kan echter worden gegroepeerd in vijf modellen die de rol van de afnemer, de leverancier, de belastingdienst en de softwareleveranciers nader omschrijven.
Interoperabiliteitsmodel
Hetinteroperabiliteitsmodel kan worden beschouwd als het meest flexibele model vanuit zakelijk oogpunt. Het model biedt bedrijven de vrijheid om hun softwareleverancier te kiezen en verschillende soorten documenten uit te wisselen als onderdeel van het toeleveringsproces.
Het meest voorkomende voorbeeld van een interoperabiliteitsmodel in de praktijk is Peppol.
Met Peppol kunnen bedrijven uit de hele wereld vrijwillig met elkaar in contact komen en elektronische documenten uitwisselen. Peppol is een gedecentraliseerde uitwisseling van documenten zonder verbinding met de belastingdienst. Bedrijven die documenten willen uitwisselen, maken gewoon verbinding met één systeem via het toegangspunt van hun softwareleverancier, zonder dat een overheid of belastingdienst zijn eigen variatie van formaten of voorschriften toepast.
Het gebruik van Peppol is echter niet langer alleen op vrijwillige basis. Belastingdiensten verplichten nu het gebruik van Peppol voor de uitwisseling van elektronische facturen tussen bedrijven en de overheid (B2G). Aangezien er een EU-richtlijn is om het gebruik van B2G e-facturen aan te moedigen, hebben veel belastingdiensten ervoor gekozen om hiervan te profiteren en hun eigen regelgeving toe te passen. Een dergelijk verplicht gebruik is te zien in Europa, Australië en Singapore.
Real-timerapportagemodel
Het realtime rapportagemodel is het eerste model dat verbinding maakt met de belastingdienst.
De belastingautoriteiten in Spanje en Hongarije hebben dit model voor het eerst ingevoerd om zicht te hebben op real-time factuurgegevens. Binnen dit model moet de softwareleverancier van de leverancier een subset van de factuurgegevens naar de belastingdienst sturen zodra een factuur is gegenereerd. De belastingdienst ontvangt de informatie die zij nodig heeft, maar het proces moedigt bedrijven niet aan om zich te ontwikkelen en de voordelen van een volledige e-factureringsoplossing te benutten. Leveranciers hoeven hun afnemers geen elektronische factuur te sturen. Dit kan nog steeds op papier of in pdf-formaat gebeuren.
Bepaalde landen die het real-time rapportagemodel hebben ingevoerd, beginnen te evolueren hoe het model in het voordeel van de onderneming werkt.
In Hongarije bestaat de mogelijkheid dat de factuur die voor de belastingdienst is gemaakt, de wettelijk geaccepteerde elektronische factuur wordt. Bedrijven verstuurden de factuurgegevens al naar de belastingdienst, dus waarom zou de belastingdienst deze stap niet kunnen uitvoeren? De belastingdienst maakt de factuur nu beschikbaar voor de koper, waardoor een efficiënter bedrijfsproces ontstaat, terwijl de belastingdienst nog steeds beschikt over de real-time factuurinformatie die ze nodig heeft.
ContinueTransaction Control (CTC) Model
HetCTC-model is de oorspronkelijke blauwdruk voor de verplichte opruimingsmodellen over de hele wereld. Veel landen hebben de blauwdruk overgenomen en eigen gemaakt. Landen als Chili, Mexico en Brazilië zijn enkele van de eerste landen die het model hebben overgenomen.
Het CTC-model vereist de toezending en goedkeuring (validering) van een factuur door de belastingdienst voordat of nadat goederen of diensten kunnen worden geleverd. Dit werkt als volgt:
- De leverancier genereert een geldige fiscale factuur in een gestructureerd formaat. De structuur en het formaat worden bepaald door elke belastingdienst.
- De leverancier stuurt de factuur via een softwareleverancier naar de belastingdienst.
- De belastingdienst moet de factuur "inklaren" - valideren en goedkeuren.
- De leverancier stuurt de factuur naar de afnemer en levert de goederen en/of diensten.
- De koper moet de belastingdienst meedelen dat hij de factuur, de goederen/dienst en de handelsvoorwaarden heeft ontvangen.
Binnen dit model is er een systeem van aangewezen belastingautoriteiten. De belastingdienst kan ervoor kiezen om het inklaren van de facturen te centraliseren of te decentraliseren. In landen zoals Mexico, met een gedecentraliseerd inklaringssysteem, zijn er geaccrediteerde dienstverleners die de validatie en goedkeuring namens de belastingdienst uitvoeren. In gedecentraliseerde en gecentraliseerde landen kunnen bedrijven echter nog steeds kiezen hoe ze hun facturen naar hun kopers sturen. Deze uitwisseling hoeft niet noodzakelijk digitaal te gebeuren.
De kracht van het CTC-model dwingt dus tot digitalisering in de economie, maar niet helemaal. Bedrijven moeten software kunnen gebruiken om elektronische facturen te maken en naar de belastingdienst te sturen, maar ze kunnen nog steeds kiezen voor niet-digitale manieren om facturen tussen andere bedrijven uit te wisselen.
Een ander zwak punt van het CTC-model is de inmenging in het toeleveringsproces in sommige landen. In Brazilië bijvoorbeeld kunnen goederen en diensten pas worden geleverd nadat de factuur eerst door de belastingdienst is "goedgekeurd".
Centraleuitwisseling
Hetgecentraliseerde model is een variant van het CTC-model. Turkije was het eerste Europese land dat het model invoerde.
Turkije heeft het CTC-model ontwikkeld en een stap voor de leverancier geschrapt. In plaats van dat de leverancier de e-factuur naar zowel de belastingdienst als de afnemer stuurt, waarom niet de belastingdienst? De belastingdienst ontvangt de e-factuur, "cleart" hem en stuurt hem vervolgens naar de afnemer, allemaal via één centraal platform van de belastingdienst.
Het risico bestaat dat het verplichte gegevensformaat wordt afgestemd op de behoeften van de belastingdienst, in plaats van rekening te houden met en te streven naar efficiëntie in de toeleveringsketen. De gecentraliseerde uitwisseling is in de meeste gevallen beperkt tot facturen en bestrijkt niet het volledige scala van bedrijfsdocumenten, hetgeen de volledige automatisering van procure-to-pay- en order-to-cash-processen in de weg staat.
GedecentraliseerdeCTC en uitwisseling
Het gedecentraliseerde CTC- en uitwisselingsmodel is een combinatie van het interoperabiliteitsmodel en het CTC-model.
De validering en uitwisseling van elektronische facturen wordt verzorgd door gecertificeerde softwareleveranciers, die moeten voldoen aan de minimale technische eisen die in elk land worden gesteld. De gegevens van de factuur worden onmiddellijk doorgegeven aan de belastingdienst en tegelijkertijd uitgewisseld tussen leverancier en afnemer (ononderbroken toeleveringsketen).
Het gedecentraliseerde CTC- en uitwisselingsmodel is voorgesteld door een verzameling leveranciers, belanghebbenden en vertegenwoordigers. Het model maakt digitalisering mogelijk voor alle betrokken partijen - de leverancier, de softwareleverancier, de belastingdienst en de afnemer. Het model stelt belastingautoriteiten in staat samen te werken met de markt en stelt bedrijven in staat de vruchten te plukken van een volledig digitaal proces.
Ontdek meer over de oorsprong van het DCTCE-model via ons interview met GENA co-voorzitter Marcus Laube.
Fiscale nalevingsmodellen in de praktijk: Blijf op de hoogte
De modellen en voorschriften voor de naleving van de belastingswetgeving evolueren voortdurend over de hele wereld. Op Unifiedpost Group willen we ervoor zorgen dat u op de hoogte bent van de veranderende wereldwijde regelgeving en trends. Om uw bewustzijn te vergroten en op de hoogte te blijven, kunt u zich aanmelden voor onze gratis nieuwsbrief over belastingsnaleving. Ontvang maandelijks updates over de regelgeving en vergroot uw kennis over e-facturatie met onze Unifiedpost Group experts.
.png)
